Трагедия существования-Дэвид Бенатар

Логический вывод Дэвида Бенатара, в котором он изображает человеческую жизнь как трагическую ловушку. Смысл, тот, который мы ищем, в основном недоступен для нас. Мы испытываем больше боли и страданий, чем мы можем признаться друг другу. Смерть спасает нас от них, но сама по себе является трагедией. Нет у него есть спасение, а бессмертие-обман. Бессмысленность жизни и неизбежность смерти-это две челюсти экзистенциальные тиски.

"Люди не любят получать плохие новости, по крайней мере, не на свои тема или о людях, с которыми они эмоционально связаны. В самом деле, отрицание есть обычная и хорошо известная реакция на плохие новости. ( ... ) Хотя у оптимистов есть ответы на большие экзистенциальные вопросы, это не ответы должным образом, или, по крайней мере, это то, что я буду доказывать. Их ответам дают веру-когда это вообще происходит - потому что люди отчаянно нуждаются в этом веры, а не из-за силы свидетельствующих за ними аргументов”.

Czy nasze życie ma sens, czy go nie ma? Czy nieunikniona śmierć jest czymś złym? Czy nieśmiertelność byłaby lepsza? A może lepiej byłoby — biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności — przyśpieszyć śmierć i popełnić samobójstwo? Wiele osób zadaje sobie te pytania — a niektórzy są przez nie wręcz nękani. Co zaskakujące, filozofowie analityczni powiedzieli stosunkowo niewiele na temat sensu życia. Kiedy zajmowali się „wielkimi pytaniami”, mieli tendencję — niczym pisarze popularni — do udzielania pocieszających, optymistycznych odpowiedzi. „Tragedia egzystencji” zachęca czytelnika do jasnego i nieskrępowanego spojrzenia na ludzką kondycję.

David Benatar w swojej książce prezentuje konkretny i nieoderwany od rzeczywistości pesymizm w odniesieniu do centralnych zagadnień ludzkiej egzystencji. Twierdzi, że choć nasze życie może mieć jakiś sens, to i tak ostatecznie jesteśmy mało istotnymi bytami, które dodatkowo są tym faktem przerażone. Uważa ponadto, że jakość ludzkiego życia — choć dla niektórych mniej zła niż dla innych — nawet w najlepszych przypadkach pozostawia wiele do życzenia. Co gorsza, śmierć na ogół wcale nie jest rozwiązaniem — w rzeczywistości raczej zaostrza niż łagodzi kosmiczny bezsens naszej egzystencji. Choć może uwolnić nas od cierpienia, wiąże się z kolejnym kosztem – unicestwieniem. Niesie to za sobą wielowątkowe implikacje, które rzutują na to, w jaki sposób powinniśmy podchodzić do wielu spraw, w tym do nieśmiertelności i samobójstwa. Przyczynia się także do naszego wyobrażenia głębszego sensu ludzkiego życia. W ostatecznym rozrachunku to przemyślane, prowokacyjne i dogłębnie szczere podejście do wielkich życiowych pytań zainteresuje każdego, kto zastanawia się, dlaczego tu jesteśmy i jak powinniśmy żyć.

„Tak jak nie wchodzi się do kościołów, żeby ogłaszać, że wierni się mylą, tak nie krąży się po domach, żeby dzielić się z mieszkańcami złą nowiną. Nie zatrzymuje się ciężarnych kobiet na ulicy, żeby strofować je i ich partnerów za stworzenie nowego życia. Nie mówi się dzieciom, że czeka je śmierć i że mama i tata winni byli nie sprowadzać ich na świat. Niemniej napisanie książki mieści się w granicach tego, co jest do przyjęcia”.

Об авторе

Дэвид Бенатар - почетный профессор философии, директор Центра Биоэтика Кейптаунского университета, а также член редакционной группы " Journal of Controversial Ideas”. Специализируется на вопросах, касающихся философии морали, философии социальной и прикладной этики. Он получил мировое признание благодаря книге Не родись, первоначально опубликованный издательством Oxford University Press.

Его работы характеризуют с высокой степенью упорядоченности, ясностью и логической строгостью вывода. Есть бескомпромиссным исследователем, ставящим на первое место силу объективных аргументов и фактов, что нередко при столкновении с затертыми, но ошибочными убеждениями является горячей точкой противоречия и необоснованная критика, направленная на него. Как он говорит о себе: "я не избегаю противоречия, если они являются следствием выражения непопулярных мнений, которые необходимо выразить”.

На сегодняшний день изданы две книги Дэвиса Бенатара.: не родиться Патрик Голубевски.