Континенты 44

Podziwiamy kwitnące migdałowce na Majorce i świętą górę Maorysów w Nowej Zelandii. Przechadzamy się po XIX-wiecznym San Francisco i wśród baobabów Senegalu. Stajemy w oko w oko ze smokami z Komodo i podróżujemy przez Karakałpakstan. Wędrujemy przez Hiszpanię i po Nowym Jorku. Przemierzamy góry Kaszmiru i pustynię w Dakocie. To i wiele więcej w tym wydaniu „Kontynentów”!

W tym numerze m.in.:

Mateusz Gasiński, Baobaby i odwrócone życie

Senegalczycy wierzą, że baobab jest drzewem wyjątkowym, świętym. Mieszkańcy Samba Dia, wioski położonej trochę ponad sto kilometrów na południe od Dakaru, przy drodze wiodącej na wschód od Joal-Fadiouth, witają turystów pod największym w kraju, liczącym sobie 850 lat, okazem. Są gawędziarzami, którym z równą łatwością przychodzi opowiadanie o kulcie drzewa, jak i sprzedawanie w jego cieniu afrykańskiego, karmiącego ich dzieci, rękodzieła. Mówią o nim tak dużo, że dawno już ochrypli.

Maria Magdalena Krychowska, Potomkowie Smoczej Księżniczki

Komodo adalah penjaga alam: kita jaga dia, dia jaga kita. Komodo jest strażnikiem natury: my dbamy o niego, on o nas. Tak mawiają lokalni opiekunowie Parku Narodowego Komodo, podkreślając, jak ważne jest harmonijne współistnienie człowieka i największej jaszczurki świata.

Krzysztof Krygier, Znikające Jezioro Aralskie – podróż do jądra ciemności

Karakałpakstan. Tu, jak w Jądrze ciemności Josepha Conrada, ludzie mający władzę wykorzystują dostępne zasoby do powiększenia stanu swego posiadania. „Byli zdobywcami, do tego zaś potrzeba tylko bezmyślnej siły; i nie ma się czym szczycić, jeśli się ją posiada, ponieważ siła ta jest po prostu przypadkiem i wypływa ze słabości innych”.

Paweł Kunz, Szabat w Me’a Sze’arim

Najoryginalniejsza dzielnica Jerozolimy w najważniejszym dla ultraortodoksyjnych żydów haredi i chasydów dniu tygodnia. Me’a Sze’arim to miejsce, gdzie czas – zwłaszcza w szabat, od zachodu słońca w piątek do sobotniego wieczoru – zatrzymał się 100 lat temu.

Katarzyna Nizinkiewicz, Idąc do Liat

Zgubiłam film. Nie mam pojęcia, gdzie – był w górnej kieszeni plecaka, jak zawsze.

Musiał tam być, choć nie pamiętam, kiedy go tam chowałam. Na Port Albi? Wiatr niemal zbijał mnie z nóg. Nie czekając na José, szłam przez błyszczące białe plateau. Zmieniłam film i zrobiłam zdjęcie. Wysokiej burzowej chmury nad Hiszpanią. Mam je. Co było wcześniej? Co straciłam?

И многое, многое другое!

Format: 125×195 mm

Количество страниц: 309

Переплет: Мягкий с крыльями