Książka Listy Niewysłane MYŚLI NIEUCZESANE twarda okładka

Sprzedajemy wyłacznie oryginalne produkty. Produkty są nowe, oryginalnie zapakowane. 

Listy niewysłane cykl o miłości, którą trudno zapomnieć. Są słowa, których nigdy nie wypowiedzieliśmy na głos. Są myśli, które wciąż do nas wracają, mimo że minęło już tyle czasu. Są uczucia, które próbujemy pogrzebać, ale one żyją w nas jak cichy szept, jak niedomknięta historia. Listy niewysłane to cykl opowieści zapisanych w listach, które nigdy nie dotarły do adresatki. To opowieść o miłości, która nie znalazła swojego końca, o wspomnieniach, które nie chcą zniknąć, o rozstaniu, które nie jest tylko zamknięciem rozdziału, ale długim, cichym echem dawnych dni. To listy pełne tęsknoty, żalu, gniewu, namiętności i desperackiej chęci zapomnienia. To listy pisane nocą, kiedy myśli są najbardziej chaotyczne. To listy o tym, co mogło być, gdyby miłość przetrwała. To nie historia jednej miłości.To historia każdej miłości, która została niewysłana. _____________________________________________ Słowo od autora Niektóre listy nigdy nie powinny zostać napisane. A jednak piszemy je. Piszemy w myślach, w powietrzu, na krawędzi snu. Piszemy w nocy, kiedy cisza jest najgłośniejsza i nad ranem, kiedy samotność smakuje najmocniej. Piszemy, bo słowa, których nie wypowiemy, zaczynają nam ciążyć. Te listy nie mają adresata, ale wciąż istnieją. Są śladem po czymś, co było, po miłości, która nie przestaje istnieć tylko dlatego, że się skończyła. Są dialogiem, którego nigdy nie przeprowadziliśmy, odpowiedzią, którą piszemy za późno. Ale może nie jest jeszcze za późno. Bo miłość nie kończy się nagle, jak zamknięcie drzwi. Nie znika w jednej chwili, nie gaśnie jak światło na końcu dnia. Ona osiada w nas, w rzeczach, które kiedyś były czyjeś – w filiżance, której nikt nie używa, w książce, w której zakładka pozostała na tej samej stronie. Każdy z tych listów to krok – przez ból, przez tęsknotę, przez wspomnienie, przez próbę zapomnienia. Każdy to zapis tego, jak wygląda człowiek, który kochał, który stracił i który, mimo wszystko, chce iść dalej. Być może w tych słowach znajdziesz siebie. Być może odnajdziesz tutaj listy, których sam nigdy nie napisałeś. Być może wciąż masz w sobie kogoś, do kogo nie potrafisz przestać mówić. A jeśli tak – to niech te listy będą dowodem, że nie jesteś w tym sam. Że wszyscy nosimy w sobie słowa, których nigdy nie wypowiemy. I że czasem, tylko czasem, wystarczy je napisać. Choćby po to, by wreszcie przestać czekać na odpowiedź. _____________________________________________ Fragmenty "Czasem myślę, że pamięć o tobie jest jak zapach, który ulatuje powoli. Najpierw jest wszędzie – w mojej skórze, w poduszce, w ubraniach, których nie potrafiłem wyrzucić, jakbym podświadomie wierzył, że tkanina może przechować więcej niż ja sam. Przesiąka ściany, osadza się w drobnych szczelinach rzeczy, które miały być tylko rzeczami, ale teraz przypominają bardziej archiwum tego, co było." "Pamiętam, jak przymknęłaś oczy tuż przed tym, jak nasze usta się zetknęły – jakbyś wchodziła do wody, nie wiedząc, czy będzie ciepła czy zimna. Pamiętam drżenie twoich palców na mojej szyi, ledwie wyczuwalne, a jednak prawdziwe. Pocałunki powinny się zacierać w pamięci, rozmywać jak ślady na zaparowanym lustrze, a jednak ten jeden nie chce odejść. Może dlatego, że był pierwszy. A może dlatego, że był początkiem wszystkiego." "To była ta noc, kiedy nic nie musieliśmy mówić. Cisza miała swoje znaczenie, a my byliśmy w niej zanurzeni, jakbyśmy znaleźli w niej coś, co pozwalało być bliżej siebie niż słowa. Wtedy nie rozumiałem, że tak rzadko zdarzają się chwile, w których nic nie trzeba tłumaczyć." _____________________________________________ Ilość Stron: 211 Twarda okładka

Listy niewysłane cykl o miłości, którą trudno zapomnieć. Są słowa, których nigdy nie wypowiedzieliśmy na głos. Są myśli, które wciąż do nas wracają, mimo że minęło już tyle czasu. Są uczucia, które próbujemy pogrzebać, ale one żyją w nas jak cichy szept, jak niedomknięta historia.

Listy niewysłane to cykl opowieści zapisanych w listach, które nigdy nie dotarły do adresatki. To opowieść o miłości, która nie znalazła swojego końca, o wspomnieniach, które nie chcą zniknąć, o rozstaniu, które nie jest tylko zamknięciem rozdziału, ale długim, cichym echem dawnych dni.

To listy pełne tęsknoty, żalu, gniewu, namiętności i desperackiej chęci zapomnienia.

To listy pisane nocą, kiedy myśli są najbardziej chaotyczne. 

To listy o tym, co mogło być, gdyby miłość przetrwała.

To nie historia jednej miłości.To historia każdej miłości, która została niewysłana.

_____________________________________________

Słowo od autora

Niektóre listy nigdy nie powinny zostać napisane.

A jednak piszemy je.

Piszemy w myślach, w powietrzu, na krawędzi snu. Piszemy w nocy, kiedy cisza jest najgłośniejsza i nad ranem, kiedy samotność smakuje najmocniej. Piszemy, bo słowa, których nie wypowiemy, zaczynają nam ciążyć.

Te listy nie mają adresata, ale wciąż istnieją. Są śladem po czymś, co było, po miłości, która nie przestaje istnieć tylko dlatego, że się skończyła. Są dialogiem, którego nigdy nie przeprowadziliśmy, odpowiedzią, którą piszemy za późno.

Ale może nie jest jeszcze za późno.

Bo miłość nie kończy się nagle, jak zamknięcie drzwi. Nie znika w jednej chwili, nie gaśnie jak światło na końcu dnia. Ona osiada w nas, w rzeczach, które kiedyś były czyjeś – w filiżance, której nikt nie używa, w książce, w której zakładka pozostała na tej samej stronie.

Każdy z tych listów to krok – przez ból, przez tęsknotę, przez wspomnienie, przez próbę zapomnienia. Każdy to zapis tego, jak wygląda człowiek, który kochał, który stracił i który, mimo wszystko, chce iść dalej.

Być może w tych słowach znajdziesz siebie.

Być może odnajdziesz tutaj listy, których sam nigdy nie napisałeś.

Być może wciąż masz w sobie kogoś, do kogo nie potrafisz przestać mówić.

A jeśli tak – to niech te listy będą dowodem, że nie jesteś w tym sam.

Że wszyscy nosimy w sobie słowa, których nigdy nie wypowiemy.

I że czasem, tylko czasem, wystarczy je napisać.

Choćby po to, by wreszcie przestać czekać na odpowiedź.

_____________________________________________

Fragmenty

"Czasem myślę, że pamięć o tobie jest jak zapach, który ulatuje powoli.

Najpierw jest wszędzie – w mojej skórze, w poduszce, w ubraniach, których nie potrafiłem wyrzucić, jakbym podświadomie wierzył, że tkanina może przechować więcej niż ja sam. Przesiąka ściany, osadza się w drobnych szczelinach rzeczy, które miały być tylko rzeczami, ale teraz przypominają bardziej archiwum tego, co było."

"Pamiętam, jak przymknęłaś oczy tuż przed tym, jak nasze usta się zetknęły – jakbyś wchodziła do wody, nie wiedząc, czy będzie ciepła czy zimna. Pamiętam drżenie twoich palców na mojej szyi, ledwie wyczuwalne, a jednak prawdziwe.

Pocałunki powinny się zacierać w pamięci, rozmywać jak ślady na zaparowanym lustrze, a jednak ten jeden nie chce odejść. Może dlatego, że był pierwszy. A może dlatego, że był początkiem wszystkiego."

"To była ta noc, kiedy nic nie musieliśmy mówić.

Cisza miała swoje znaczenie, a my byliśmy w niej zanurzeni, jakbyśmy znaleźli w niej coś, co pozwalało być bliżej siebie niż słowa. Wtedy nie rozumiałem, że tak rzadko zdarzają się chwile, w których nic nie trzeba tłumaczyć."

_____________________________________________

Ilość Stron: 211

Twarda okładka