Трубач Российский Истребитель Су-27 Фланкер Б 1:72 (01660)

Sukhoi SU-27 (NATO: Flankier) – radziecki, ciężki przechwytywacz z dwoma przekładniami przeznaczony do zdobywania przewagi powietrznej. Prototypowy lot odbył się w maju 1977 roku. Samolot SU-27 został opracowany w odpowiedzi na oddanie F-15 Eagle do służby w USAF. SU-27 to bardzo udana konstrukcja. Większość jego reputacji to zasługa niesamowitych silników Saturn-Liulka AŁ-31F, które oddają siłę ciągu 12500 kg z włączonymi dopalaczami, a jednocześnie są łatwe w serwisowaniu i wymianie na prawo i lewo oraz odwrotnie. Ponadto, w przeciwieństwie do wielu poprzednich radzieckich projektów, SU-27 z kontrolą co 100 godziny charakteryzuje się żywotnością do 3000 godzin. Maszyna ta jest co najmniej porównywalna z odpowiednimi wersjami F-15 lub PANAVIA Tornado ADV. SU-27 jest zwykle wyposażony w rakiety AA-73 Archer krótkiego zasięgu i dalekiego zasięgu R-27 oraz armatę GSh-30-1 30 mm używaną w MIG 29. Zaletą jest wysoka precyzja i szybkostrzelność (1500 strzałów na minutę), wadą jest krótka żywotność bębna, którą należy wymienić po 80 sekundach strzału! Standardowym radarem SU-27 jest urządzenie RŁPK-27. SU-27 wraz z samolotami MIG 29 to podstawowe myśliwce sił powietrznych Federacji Rosyjskiej. Do dziś stworzono albo dziesiątki wersji tego samolotu. Godne wzmianki są między innymi: SU-27 oznaczony jako SU-27S, czyli podstawowa wersja myśliwska i SU-27SK, czyli wersja eksportowa. Dane techniczne (wersja SU-27S): długość: 21,9 m, rozpiętość skrzydeł: 14,7 m, wysokość: 5,92 m, prędkość maksymalna: 2,35 Ma, prędkość wznoszenia: 300 m/s, praktyczny sufit: 19000 m, maksymalny zasięg: 3530 km, uzbrojenie : zamocowane - jedno działo GSh-30-1 30 mm, zawieszone - do 8000 kg ładunku.